Lesbos

Het eiland van de harmonie en de droom...

Start
de wandelingen
groepswandelen
trektocht
energetisch wandelen
accommodatie
Lesbos
Petra en Molivos
reisinformatie
reisvoorwaarden
achter to Vima
contact
links

Daar waar, volgens mythische vertellingen, de lier van Orpheus ooit aanspoelde en de wind de snaren nog altijd beweegt tot een wonderschoon lied.

Lesbos (Grieks: Λέσβος, Lésvos) is een Grieks eiland in de Egeïsche Zee, niet ver van de kust van Klein-Azië. Het vormt een onderdeel van het gelijknamige departement (nomos) Lesbos. Met 1630 vierkante kilometer is het een van de grootste eilanden van Griekenland, te vergelijken met de provincie Utrecht met 1.449 km2. In het jaar 2006 had het ongeveer 90.000 inwoners, waarvan circa 1/3 in Mytilini woont.

Bestuurlijk behoort het eiland tot de Regio Noord-Egeïsche Eilanden, waar het onderdeel is van het departement Lesbos.

Het eiland heeft inkomsten uit de productie van ouzo, olijven, sardines, daarnaast ook uit het toerisme. De laatste jaren wordt er hard gewerkt aan de verbetering van de infrastructuur. Zo is de weg westwaarts vanuit Mytilini in 2005-2006 geheel gerenoveerd.

Geografie

Het eiland is ontstaan uit twee, nu niet meer actieve vulkanen. Nog steeds is er latente vulkanische activiteit, gezien de warmwaterbronnen. De oorspronkelijke vulkaankegels zijn gezonken waaruit de twee markante baaien zijn ontstaan. De grootste baai is de Golf van Kallonis en meet ca. 20 x 8 kilometer en in het zuidoosten de kleinere baai, de Golf van Gera, circa 10 x 5 kilometer. De baaien zijn redelijk visrijk en bekend om zijn sardines.Het noordelijk deel van het eiland is onvruchtbaar en kaal. Het zuidelijk deel is wel vruchtbaar. Hier staan circa 11 miljoen olijfbomen en is bebost.

De hoofdstad van het eiland is Mytilini met circa 30.000 inwoners (2006), gelegen aan de zuid-oostkant van het eiland, met een haven en een vliegveld. Vanuit de stad is de kust van Turkije te zien.

Geschiedenis van Lesbos

Locatie
Locatie
Agiassos
Agiassos
aquaduct bij Moria
aquaduct bij Moria
Molivos
Molivos
Flamingo's op de zoutvlakte
Flamingo's op de zoutvlakte
versteend hout
versteend hout
sardientjes
sardientjes
Satellietfoto
Satellietfoto

Archeologische vondsten hebben aangetoond dat het eiland sinds het Neoliticum (circa 5000 v.Chr.) bewoond werd en tijdens de bronstijd een beschaving kende die geleek op die van Mycene en Troje. Homeros (circa 800 v.Chr. - circa 500 v.Chr.) vermeldt Lesbos in de Ilias, zijn epos over de Trojaanse Oorlog.

Na de dood van Alexander de Grote (oktober 356 v.Chr. - 13 juni 323 v.Chr.) werd Lesbos ingelijfd bij het Macedonische Rijk van de Ptolemeeërs die eveneens over Egypte heersten. Vanaf 88 v.Chr. maakte het deel uit van het Romeinse Rijk. Bij de opsplitsing van het imperium in een oostelijk en een westelijk deel hoorde Lesbos bij het Oost-Romeinse oftewel Byzantijnse Rijk (3e - 13e eeuw). In de Romeinse tijd was het eiland al een vakantieplaats. Toen de Ottomaanen (zie Ottomaanse rijk), onder leiding van sultan Mohammed II de Veroveraar, het eiland in 1462 veroverden, werd de hoofdstad leeggeplunderd en veel inwoners ervan als slaaf verkocht. Wanneer in 1824 Mytilene in opstand kwam, werd die door de Turken bloedig onderdrukt.

Lesbos werd door de Griekse marine bevrijd in 1912. Door de verdragen van Londen en Athene van 1914 behoorde Lesbos officieel aan Griekenland, maar de gevechten gingen door tot 1922. In deze periode werd nog levendig handel gevoerd tussen Lesbos en Izmir (Turkije). Veel grote herenhuizen op het eiland getuigen nog van deze bloeiende handelsperiode. In 1922 werd met een gevecht, geleid door de monniken uit Mandamados, de uiteindelijke zelfstandigheid van Lesbos bevestigd.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het eiland van 4 mei 1941 tot 10 september 1944 door de Duitsers bezet. De burcht in Sigri (in 1757 door de Turken gebouwd) diende als tijdelijke gevangenis voor de krijgsgevangene Duitsers.

Benaming

Een eenduidige afkomst van de benaming is er niet. Het eiland zou voor het eerst bewoond zijn door Macaros, zoon van de god Ilios (zon). Deze Macaros had vijf dochters: Mytelene, Methymna, Issa, Antissa, Arisbe en vier zonen: Erassos, Cedrolaüs Neandrus en Leuceppus. Naar deze kinderen zijn later een aantal steden op Lesbos genoemd. Methymna huwde de held Lesvos van Thessalia, zoon van Lapithos, de beschermgod van het eiland en kleinzoon van Aiolos.

Een andere verklaring is dat Marcos het eiland 'Lesvi' genoemd zou hebben, wat 'groen eiland' betekend. later is dit verbasterd tot 'Lesvos'. Het woord lesbisch zou afgeleid zijn van de naam van dit eiland. Dit heeft zijn oorsprong in de gedichten van Sappho, circa 625 v.Chr. geboren in Antissa op Lesbos. Sappho was de eerste vrouw die de moed had over vrouwen te zingen, als tegenstelling tot de stoere mannenliederen. Haar gedichten gingen o.a. over de vriendschap van vrouwen, het landelijke leven, de bruiloften e.d. Zij richtte ook een school op voor vrouwen waar zang, dans en muziek werden onderwezen.

Lesbos wordt ook wel het eiland van het feest genoemd. Elk dorp viert zijn jaarfeest in stijl met traditionele Griekse dans, bouzouki muziek en ouzo.